Εννέα  χλμ από την Παραβόλα, και στο δρόμο που την συνδέει με τον Προυσσό, ο  διερχόμενος συναντά το χωριό που παραπέμπει από τη νεότερη  ονομασία του (παλαιό όνομα: Σομπονίκος)  σ΄ ένα τόπο με πλεόνασμα στο μεγαλύτερο αγαθό της φύσης: το νερό. Πηγή ζωής για την περιοχή οι πλούσιοι υδάτινοι πόροι χαρίζουν στο τοπίο μοναδικής ομορφιάς πλούσια βλάστηση.
 ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΥΤΕΡΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ
Αρχαίο Φιστύο
Βόρεια της λίμνης Τριχωνίδας,  στο δρόμο Δογρής - Νερομάνας, σε απόσταση 1,5 χλμ. Ν-ΝΔ του χωριού Νερομάννα και 1 χλμ. περίπου ΒΑ της Δογρής, πάνω σε ένα λόφο ύψος 400 μ., με το τοπωνύμιο Παλιομονάστηρο, σώζονται τα ερείπια αρχαίας πόλης με οχύρωση, εντός της οποίας βρίσκεται το ερειπωμένο μοναστήρι των Αγίων Αποστόλων (απ’ όπου και το τοπωνύμιο Παλιομονάστηρο). Εντός και της ακρόπολης έχουν βρεθεί ερείπια αρχαίων κτιρίων και τάφοι  καθώς και λιθόπλινθοι που παραπέμπουν σε τεχνικές δόμησης, ενώ μπορεί κανείς να διακρίνει υπολείμματα μίας κυκλικής σε κάτοψη, θολωτής, υπόγειας δεξαμενής με  διάμετρο 4,50 μ. και  επιχρισμένη εσωτερικά με υδραυλικό κονίαμα.

 Επιγραφές ( κυρίως απελευθερωτικές (δούλων) ,που χρονολογούνται σε μεγάλο βαθμό στο τέλος του 3ου και τις αρχές του 2ου αι. π.Χ. και βρέθηκαν σε απόσταση 2, 6 χλμ. βόρεια της οχύρωσης της πόλης του αρχαίου Φιστύου) μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η παλιά εκκλησία της Αγίας Τριάδας χτίστηκε στα ερείπια  του ιερού της Αφροδίτης Συρίας της εν Φιστύω ή της Φιστυίδος της έν Ιαρίδαις, που αποτελούσε ιερό της πόλης του Φιστύου.